In Shakespeare's tijd was een constable een lokaal aangesteld vredesambtenaar verantwoordelijk voor het handhaven van orde en het afdwingen van de wet binnen een specifieke jurisdictie (meestal een parochie of dorp).
In Veel Lawaai om Niets zijn constabels Dogberry en Verges komische, tollende figuren – malapropismen, verwarring, toevallige competentie. Maar historisch waren constabels essentieel voor lokale wetshandhaving in het Elizabethaans en Jacobeaans Engeland, opererend onder autoriteit van de lokale heer of rechter. De komiek maskert een echte functie: de constable was de parochie's eerste verdedigingslinie tegen wanorde.