Oedipus als tragische held: Aristoteles' criteria vervuld
Oedipus voldoet volmaakt aan Aristoteles' definitie van de tragische held in Poëtica:
- Edel afstamming: Koning van Theben, gerespecteerd en bewonderd door zijn onderdanen.
- Tragische fout (Hamartia): Hybris – overmoed en de waan dat hij zijn lot kan uitspelen.
- Keerpunt (Peripeteia): Van redder van de stad tot besmet balling die zichzelf verblindt.
- Herkenning (Anagnorisis): De ontdekking dat hij zijn vader doodde en zijn moeder huwde.
- Lijden dat de misdrijf overstijgt: Zelfverblinding, ballingschap, vernietiging van zijn gezin.
- Catharsis: Het publiek voelt medelijden en vrees – een goed man ten onder gegaan door eigen fout en onvermijdelijk lot.
Zijn verblinding door trots wordt letterlijk door de waarheid. De verstrekkende gevolgen tonen hoe individuele daden de gemeenschap raken. Ondanks de gruwelen blijft hij sympathiek – slachtoffer van lot en zichzelf.