De regel verschijnt in de openingssonnet van de Koor (Prolog, 6–8), niet gesproken door Capulet:
“A pair of star-cross'd lovers take their life;
Whose misadventured piteous overthrows
Doth with their death bury their parents' strife.”
De Koor frameert de tragedie als verlossende catastrofe: de kinderen's vernietiging koopt de vaders' vrede. Ironie: de "bury"-metafoor literaliseert in de grafscène waar beide families bijeenkomen over de lichamen.
Capulets latere gouden-standbeeld-beloofde (5.3.299–301) herdenkt deze begrafenis; de Prolog profetiseert het.