In drama is gang de specifieke manier waarop een personage loopt of zich op het podium bewgt. Het is een primair instrument van fysieke karakterisatie – het communiceert persoonlijkheid, stemming, status en fysieke conditie voordat een woord gesproken wordt.
Gang stelt ook omgeving vast. Een langzame, voorzichtige gang suggereert een bos 's nachts; een gehastige, wisselende gang suggereert een drukke stadsstraat. Ensemble-gangen kunnen een maatschappijritme wekken – militaire precisie, festivalchaos, rituele processie.
Een personages gang ontwikkelen vereist observatie, experimenteren en consistentie. Het moet houdbaar zijn over een voorstelling, aanpasbaar aan emotionele verschuivingen, en leesbaar van de laatste rij. Gang is niet "lopen" – het is belichaamde psychologie.