De zin "O brave new world" verschijnt in The Tempest, Act V, Scene I. Miranda, die voor het eerst andere mensen ziet, roept uit:
O wonder!
How many goodly creatures are there here!
How beauteous mankind is! O brave new world,
That has such people in't!
Miranda spreekt met vreugde, onschuld, utopische hoop. Ze is geïsoleerd op een eiland; deze vreemdelingen vertegenwoordigen verbinding, mogelijkheid, schoonheid. "Brave" betekent hier "prachtig", "magnifiek" – niet "moedig".
Aldous Huxleys roman Brave New World (1932) leent de zin als titel – maar schildert een dystopie: genetisch ingenieurde kastes, soma-geïnduceerde gehoorzaamheid, waarheid geofferd voor stabiliteit. De "beauteous mankind" die Miranda ziet wordt een gehomogeniseerde, gedruggede, gecontroleerde bevolking.
Huxley leende niet zomaar een zin – hij wapende Shakespeare's optimisme om zijn horror te benadrukken. De regel draagt nu beide betekenissen: het wonder en de waarschuwing.