Brutus en Trebonius Over Antonius' Wraak in Julius Caesar
De premisse is onjuist. In Handeling 2, Toneel 1:
- Brutus pleit tegen het doden van Antonius („Laten we offergoddin zijn, niet slachters“) – hij onderschat Antonius.
- Trebonius wordt toegewezen om Af te leiden Antonius tijdens de moord – hij uit geen expliciete angstloosheid; zijn rol impliceert tactische zorg.
Geen van beiden verwaarloost wraak; Brutus' idealisme blindt hem voor Antonius' gevaar. Trebonius' taak toont dat de samenzweerders Antonius wel als een dreiging beschouwen.