De centrale ironie: de krachtigste kracht van het stuk — Romeo en Julia's liefde — ontspruit de meest vernietigende context — de ruzie van hun families. Ze kennen de prijs, kiezen toch voor elkaar, en hun vereniging brengt geen verzoening maar dubbele zelfmoord. Hetgeen zou moeten genezen (liefde) wordt de agent van tragedie. Ironie is de motor van het stuk.