In de laatste akt van Arthur Millers The Crucible heeft Reverend Samuel Parris zijn vroegere prominentie verloren. De eens gezaghebbende predikant die de heksenjacht ontbrandde, is nu een marginale, angstaanjagende aanwezigheid. Hij brengt geen nieuw bewijs of getuigenis naar het hof; in plaats daarvan onthult hij dat zijn nicht Abigail verdwenen is, na zijn levenssparingen te hebben gestolen en op een schip te zijn gevloten.
Parris' verminderde rol benadrukt de instorting van de theocratische autoriteit die hij vertegenwoordigde. Zijn angst voor eigen veiligheid en reputatie vervangt zijn vroegere ijver. In Akt IV is Parris geen drijfveer van gebeurtenissen, maar een slachtoffer van de hysterie die hij zelf ontketende — een houte man die de gevolgen van zijn eigen handelen tegemoetziet.