Wat Shakespeare bedoelde met "Stranger": Vreemdeling, buitenstaander, vermomd, excentriek
In Shakespeare's tijd had "stranger" bredere betekenissen dan vandaag:
- Vreemdeling/buitenlander: Iemand uit een ander land (bijv. Shylock noemt Antonio een "stranger" om christen te zijn in Koopman van Venetië).
- Buitenstaander/onbekende persoon: Julia noemt Romeo een "stranger in this city" (Romeo en Julia) omdat hij uit Verona is, niet Mantua.
- Vermomd/herkenbaar: Viola noemt zichzelf een "stranger" in Twelfth Night terwijl ze verkleed is als Cesario.
- Excentriek/ongewone persoon: Uitgebreide zin van sociale vreemdheid.
De kernzin: iemand fundamenteel "anders" door herkomst, identiteit of omstandigheid – vernauwd vandaag tot "onbekende persoon".