In Act 2, Scene 2 van Romeo and Juliet – de iconische balkonscène – Romeo, die Julia maar enkele uren eerder op het Capulet-feest ontmoette, glijdt in de boomgaard onder haar raam. Daar hoort hij haar monoloog, de beroemde “O Romeo, Romeo, wherefore art thou Romeo?” – een klag niet over zijn afwezigheid maar over de naam die hem haar vijand maakt. Hij openbaart zich, en wat volgt is een van de literatuur meest elektriserende uitwisseling van geloften.
Romeo: "Call me but love, and I'll be new baptized;
Henceforth I never will be Romeo."Julia: "What man art thou that, thus bescreened in night,
So stumblest on my counsel?"
Aan het einde van de scène hebben de twee gehuwd belofd. Romeo zoekt onmiddellijk Pater Laurentius op om de ceremonie te regelen. Volledig in vers geschreven, bevestigt deze scène hun bond en zet de tragische machine van het stuk onherroepelijk in gang.