Aristoteles' zes elementen van tragedie uit Poetics: Plot, Karakter, Gedachte, Diction, Spectakel, Lied
In Poetics definieert Aristoteles zes essentiële componenten van een goede tragedie:
- Plot (mythos): Goed gestructureerd met begin, midden, eind; moreel instructief; ontroert mededogen en vrees.
- Karakter (ethos): Ontwikkeld, relaterend, consistent; motivaties en tekortkomingen duidelijk; spraak passend bij status.
- Gedachte (dianoia): Inzichtelijke ideeën duidelijk uitgedrukt; dialoog drijft plot en thema's.
- Diction (lexis): Taal passend aan genre; helder, gevarieerde retorische middelen voor levendigheid.
- Spectakel (opsis): Visuele elementen (decor, kostuums, verlichting) die plot en thema versterken; minst artistiek element.
- Lied (melos): Muzikale elementen (liederen, koorzangen, dansen) die sfeer creëren en emotie verhogen.
Plot is de ziel van de tragedie; spectakel is het minst artistieke element.