In dramatische vertolking verwijst vocaal karakter naar het volledige spectrum van stemkwaliteiten die een acteur gebruikt om een rol te vormgeven. Dit omvat toonhoogte, toonhoogtebereik, stemkwaliteit, tempo, rytme, articulatie, pauzes, en fonetische kenmerken. Cruciaal is dat het ook intonatiepatronen binnen uitingen omvat – bekend als prosodie – die emotionele nuance, nadruk en subtekst vermittelen. Beheersing van vocaal karakter stelt een uitvoerder in staat een unieke, geloofwaardige stem voor elk personage te creëren, verder dan blote tekstbezorging.