Na Duncans moord rapporteert Handeling 2, Toneel 4 een cascade van onnatuurlijke gebeurtenissen die de Elizabethaanse overtuiging in de Grote Keten van het Bestaan weerspiegelen – het idee dat de moord op de koning de kosmische harmonie scheurt.
Lennox merkt de plotselinge verplaatsing van het koninklijke hof van Forres naar Dunsinane op – een ongewone, onheilspellende stap die instabiliteit in het machtcentrum signaleert.
Elk teken symboliseert de morele onorde veroorzaakt door koningsmoord. De microkosmos (menselijke samenleving) en macrokosmos (natuur) zijn verbonden; de moord op de koning klontert door beide heen. Shakespeare gebruikt deze tekenen om de interne corruptie van Macbeths Schotland te externaliseren.