Deze elementen vormen drama's gedeelde taal over tradities heen (hoewel specifieke realisatie varieert):
Primair voertuig: gesproken woorden onthullen karakter, vorderen plot, brengen thema over. Inclusief monoloog, soliloquium, aside, stichomythie (snelle uitwisseling).
Beweging, gebaar, toneelbedrijf, vechtchoreografie, dans — het lichaam als expressief instrument naast stem.
Verhalen agenten: protagonist, antagonist, foil, confidant, koor. Ontwikkeling via verlangen, obstakel, keuze, gevolg.
Klassiek: Expositie → Aanzet → Stijgende Actie → Climax → Dalende Actie → Resolutie. (Varianten: episodisch, circulair, non-lineair.)
Centraal idee(s) verkend via actie: gerechtigheid, identiteit, macht, liefde, sterfelijkheid. Belichaamd, niet gesteld.
Overeengekomen ficties: vierde muur, aside conventie, soliloquium privacy, tijdcompressie, dubbelcasting, symbolische vertegenwoordiging.
Tragedie, komedie, tragicomedie, forces, melodrama, absurdisme, realisme, expressionisme, verbatim, immersief — elk met eigen codes.
Toepassing verschilt per: culturele traditie (Noh vs. Broadway), historisch tijdperk, regisseursvisie, venue, publiekcontract. Meesterwerk = conventies kennen om toe te passen, te ondermijnen, of te transcenderen.