Hoe: Julia steekt zichzelf met Romeo's dolk in de Capulet-grafkelder (Act 5, Scene 3).
Julia's zelfmoord is geen melodrama—het is logisch binnen haar wereldbeeld. Zij zegt: "O happy dagger! / This is thy sheath; there rust, and let me die." (5.3.169–170). Voor haar is leven zonder Romeo een categorie-fout. Ze is al sociaal gestorven (verstoten door vader), spiritueel (heimelijk getrouwd), en symboolmatig (de drank). De dolk richt haar lichaam alleen maar uit op haar realiteit.
De haast—huwelijk, consummatie, scheiding, dood in onder een week—is de motor van de tragedie. Julia's agency (zij stelt huwelijk voor, neemt de drank, kiest de dood) maakt haar geen slachtoffer maar mede-auteur. Haar zelfmoord voltooit het spel's centrale argument: in een wereld van vijandigheid en miscommunicatie kan perfecte liefde alleen in de dood bestaan.