Slumdog Millionaire gaat niet over geld winnen. Het gaat over Jamal Malik (Dev Patel) die Wie Wordt Miljonair? gebruikt als een beacon – elk antwoord een brokje broodkruimelspoor terug naar Latika (Freida Pinto), de vrouw die hij van kind af liefheeft.
De Mumbai slumwijken (Juhu, Dharavi) worden gerenderd met kinetische energie – geen ellende-porno. De bewoners hustelen, dromen, grappen, overleven. Armoede beperkt; het definieert niet.
Jamal wacht niet op geluk. Hij jaagt op Salman Khan's autograaf. Hij springt in latrines. Hij keert terug voor Latika. Elke "toeval" op de show is een vaardigheid die hij verdiende door lijden.
Salim (Madhur Mittal), Jamal's broer, offreert zich op zodat Jamal en Latika kunnen vluchten. Het laatste beeld – Jamal en Latika dansend op het treinstation – is geen romantische fantasie. Het is overleven zichtbaar gemaakt.
Weerbaarheid is niet solitair. De mensen die je liefhebben – zelfs onvolmaakt, zelfs gevaarlijk – zijn de infrastructuur die je door het onoverleefbare draagt.