1. Afscheid nemen: De film culmineert in het speelgoed dat wordt geschonken aan Bonnie, een nieuw kind. Dit betekent het einde van hun reis met Andy, die nu gaat studeren. Dit afscheid is zeer emotioneel, vooral voor Andy, die al zo lang van zijn speelgoed houdt en hem koestert.
2. De angst voor het onbekende: Het speelgoed wordt geconfronteerd met onzekerheid. Ze zijn niet langer Andy's speelgoed en worden aan een nieuw kind gegeven dat ze niet kennen. Dit is een beangstigend vooruitzicht, zelfs voor speelgoed dat al eerder met gevaar is geconfronteerd.
3. De "dood" van oude vrienden: Het einde houdt in dat het speelgoed naar een kinderdagverblijf wordt gestuurd, waar er waarschijnlijk door veel kinderen mee wordt gespeeld. Dit suggereert dat ze beschadigd of zelfs gebroken kunnen worden, wat leidt tot de angst hun individuele identiteit en persoonlijkheid te verliezen.
4. Het verlies van onschuld: Andy's vertrek naar de universiteit vertegenwoordigt een overgang naar volwassenheid en symboliseert het einde van een zorgeloze jeugd. De reis van het speelgoed met Andy is een representatie van die onschuld, en hun overgang naar een nieuwe eigenaar markeert een verlies van dit gedeelde verleden.
5. Het belang van loslaten: De film onderzoekt op subtiele wijze het belang van loslaten. Andy moet verder, net als het speelgoed. Hij leert accepteren dat zijn kindertijd voorbij is, en het speelgoed leert een nieuw hoofdstuk in hun leven te accepteren.
6. De belofte van hoop: Hoewel het einde triest is, biedt het ook hoop. Het speelgoed vindt een nieuw thuis bij Bonnie, een kind dat ze net zo hard nodig heeft als zij haar. Ze ontdekken dat hun reis doorgaat, zelfs zonder Andy.
Over het geheel genomen is het einde van Toy Story 3 een aangrijpende herinnering aan de bitterzoete aard van het leven, het belang van verandering en groei, en de blijvende kracht van liefde en vriendschap. Het is een krachtige emotionele ervaring die resoneert met het publiek van alle leeftijden.