1. Spanning en spanning: De constante dreiging van Voldemort en zijn Dooddoeners zorgt gedurende het hele verhaal voor een tastbaar gevoel van gevaar. Deze spanning wordt versterkt door de kennis van de personages over de Gruzielementen, de profetie en het naderende laatste gevecht.
2. Verdriet en verlies: Het verhaal gaat zwaar over het verlies van dierbaren, zowel door de dood als door scheiding. Dit zorgt voor een sombere en melancholische sfeer, vooral in de eerste hoofdstukken na de dood van Perkamentus.
3. Hoop en veerkracht: Ondanks de somberheid zijn er momenten van hoop en veerkracht die de personages op de been houden. De banden van vriendschap en loyaliteit, en de moed die ze tonen in tijden van gevaar, bieden momenten van inspiratie en optimisme.
4. Wanhoop en angst: Er zijn momenten van totale wanhoop, vooral tijdens de donkerste uren van de oorlog. De personages worden geconfronteerd met hun eigen sterfelijkheid en de mogelijkheid om alles wat hen dierbaar is te verliezen.
5. Triomf en vreugde: Uiteindelijk eindigt het verhaal triomfantelijk met de nederlaag van Voldemort en het herstel van de vrede. Dit culmineert in een gevoel van vreugde en opluchting, maar ook in bitterzoetheid vanwege de geleden verliezen.
6. Liefde en opoffering: Liefde speelt een cruciale rol in het hele verhaal, zowel romantisch als platonisch. De personages zijn bereid offers te brengen voor degenen van wie ze houden, wat de kracht en het belang van deze banden laat zien.
7. Verlossing en vergeving: Het verhaal onderzoekt ook thema's als verlossing en vergeving, vooral in het geval van Sneep en Harry. Dit voegt een laagje complexiteit toe aan de algehele stemming, wat aantoont dat zelfs in de donkerste tijden er potentieel is voor verandering en vergeving.
Over het geheel genomen is de sfeer van Harry Potter en de Relieken van de Dood een complex tapijt van emoties, variërend van wanhoop en angst tot hoop en triomf. Het is een verhaal dat de realiteit van oorlog, verlies en opoffering weerspiegelt, maar ook de kracht van liefde, moed en veerkracht viert.