Aan het begin van het verhaal vertoont Holmes een gevoel van verveling en rusteloosheid. Hij klaagt over het gebrek aan interessante zaken en zegt:"Mijn geest is als een blanco vel papier. Ik heb niets te doen." Dit weerspiegelt zijn behoefte aan intellectuele stimulatie en zijn frustratie over het alledaagse.
Aan het einde van het verhaal ervaart Holmes een gevoel van voldoening en intellectuele vervulling. Hij is blij dat hij de complexe puzzel heeft opgelost en de sluwe slechterik te slim af is. Hij laat zien dat hij er plezier in heeft door te zeggen:'Het is een lange en vermoeiende zaak geweest, maar het is het waard geweest.'
Hier is een overzicht van de vergelijking:
Begin:
* Verveling en rusteloosheid: Hij is op zoek naar een uitdaging, een reden om zijn geest erbij te betrekken.
* Focus op intellectuele stimulatie: Hij hunkert naar een complex probleem om op te lossen.
Einde:
* Tevredenheid en vervulling: Hij is blij dat hij zijn vaardigheden heeft uitgeoefend en zijn tegenstander te slim af is.
* Waardering voor het proces: Hij erkent de waarde van de uitdaging zelf.
Het contrast ligt in de overgang van een staat van verveling naar een staat van prestatie. Hoewel Holmes intellectueel gedreven blijft, vindt hij meer voldoening in de reis om het mysterie te ontrafelen, dan alleen in het eindresultaat. Deze verschuiving demonstreert het belang van intellectuele betrokkenheid en de voldoening die voortkomt uit het oplossen van een complex probleem voor Holmes.
Kort gezegd benadrukt "The Red-Headed League" hoe Holmes gedijt op intellectuele uitdagingen. Het verhaal toont zijn ontwikkeling van het zoeken naar stimulatie naar het vinden van echte vervulling door zijn detectivewerk.