Waltons bemanning ziet een reusachtige, mensachtige figuur een hondenslee over een ijsschots rijden—het Wezen. Kort daarna vinden ze Victor Frankenstein, nabij de dood, het achterna aanjaagend.
Het wezen wordt beschreven als gruwelijk, supermenselijk in gestalte, met gele huid, zwarte lippen, en waterige ogen. Deze eerste blik voorspelt de tragiek en isolatie centraal in de roman.