Rod Serling's The Monsters Are Due on Maple Street – oorspronkelijk een Twilight Zone aflevering, later aangepast voor toneel – is een ensemble-stuk zonder enkele protagonista. Het drama ontstaat uit collectieve paranoia, niet individueel heroïsme.
Toch fungeert Steve Brand als de katalysator. Zijn vroege suggestie dat een buitenaards aanwezigheid de stroomstoring zou verklaren, initieert de keten van verdenking. Zijn rationele scepticisme brandt ironisch genoeg de menigte-mentaliteit die hij probeert te weerstaan, wat hem centraal maakt voor de tragedie zonder held te zijn.
De kracht van het stuk ligt in het tonen hoe elk personage bijdraagt aan de afglijding in geweld. Niemand ontkomt aan medeschuld – dat is het punt. Het ware monster komt niet uit de ruimte; het is de menselijke capaciteit voor verdenking om reden te overwinnen.