Ondeeuwse speculatie, bestaat geen definitief bewijs dat een persoonlijke favoriet onder Shakespeare's stukken identificeert. Hij achterliet geen brieven, dagboeknotities, of vastgelegde gesprekken die een voorkeurwerk noemen.
Geleerden en bewonderers hebben hun favorieten — Hamlet voor filosofische diepgang, King Lear voor tragische grootsheid, The Tempest voor autobiografische resonantie — maar dit zijn projecties, geen bewijs. Shakespeare de schrijver was een ambachtsman die produceerde voor een compagnie, een publiek, en een broodnodig inkomen; zijn "favoriet" was misschien gewoon degene die de rekeningen betaalde of de beschermheer tevreden stelde.
De stilte is passend: de man die ons oneindige perspectieven gaf, fixerde nooit zijn eigen.