Dramatisch schrijven vertelt een verhaal dat direct voor een publiek wordt uitgevoerd, en de aanwezigen participeren met hun willing suspension of disbelief. In dramatische vorm schrijven is het publiek op een reis meenemen, zodat ze de worstelingen, overwinningen en nederlagen van het hoofdpersonage kunnen delen. Het grootste deel van het schrijven gebeurt in dialoog en regies, maar binnen die smalle parameters vind je personage, actie, ideeën, taal, spectakel en soms muziek en zang.
Vind een werkelijk betekenisvol verhaal. Waarom is deze nacht - of situatie - anders dan alle andere? Aristoteles geloofde dat alleen de verhalen van koningen en koninginnen waardige onderwerpen voor drama waren en dat niets anders een publiek zou interesseren. We weten dat dat niet zo is. In dramatische vorm vertellen we vaak het verhaal van gewone mensen maar niet van gewone omstandigheden. Zoek naar een verhaal dat werkelijk betekenisvol is, tenminste voor de betrokken personages.
Toon in plaats van vertel. Expositie haalt ons uit de dramatische vorm. In plaats van een personage te laten zeggen, "Ik ben boos," toon het ons, door haar weg te laten lopen of te schreeuwen of stil te stoken. Een sterke visuele beeld is veel effectiever dan woorden. Sommige expositie kan nodig zijn, maar je wilt niet dat het voor de hand ligt. Als een man tegen zijn vrouw zegt, "Mijn broer Jeremy, die drie jaar ouder is dan ik en die je in de middelbare school leuk vond, komt dineren," klinkt het vals. Ze weet waarschijnlijk dat Jeremy zijn oudere broer is en dat hij op haar viel. Het zou dramatisch beter zijn om alleen te melden dat Jeremy komt dineren en een manier te vinden om ons natuurlijker te laten zien dat ze broers zijn, dat Jeremy ouder is - als dat belangrijk is - en dat hij haar ooit leuk vond. En misschien nog steeds? Het duurt een beetje langer om het op deze manier te doen, maar het is veel meer bevredigend en dramatisch.
Schrijf actie. Actie is plot. De acties die een personage onderneemt in de achtervolging van een doel - de keuzes en beslissingen die gemaakt worden - bewegen het toneelstuk vooruit en houden het publiek betrokken. Actie is personage. Hoe een personage handelt informeert het publiek over wie dat personage is. Actie is drama. Alles in dramatisch schrijven is gebonden aan actie. Zorg ervoor dat de acties van je personages sterker, duidelijk en urgent zijn.
Structuur je stuk met een dramatische boog. Ongeacht de lengte van je toneelstuk of het aantal acten, omvat de dramatische vorm drie delen: een begin, midden en einde. Het begin is een introductie van de personages en de situatie. In het midden begint de reis, strijd of zoektocht, met obstakels, tegenslagen, successen en nederlagen, culminerend in een crisis. Het einde is waar een climax bereikt wordt, en de hoofd-dramatische vraag wordt op de een of andere manier beantwoord, leidend tot een resolutie van het toneelstuk, wat vaak een nieuwe start kan zijn. De actie en boog van het toneelstuk moeten stijgen en intensiveren, met slechts kleine dalingen, tot de climax van het toneelstuk, en dan kort afdalen als het eindigt.
Gebruik regies spaarzaam. Helaas is het gebruikelijk voor veel regisseurs om acteurs te vertellen alle regies te negeren. Je kunt dat niet controleren, maar het is waarschijnlijk het beste om regies te beperken tot de setting en wat absoluut essentieel is, in plaats van Samuel Beckett's voorbeeld te volgen, waar elke beweeg voorgeschreven is. Shakespeare was een meester in het opnemen van bijna alle essentiële elementen in de dialoog, dus had hij geen richting nodig die zei dat een personage een mes pakt. In plaats daarvan zei zijn dialoog: "En met dit mes zal ik het nu helpen." Waar er verwarring kan zijn over je bedoeling voor een regel, of het in de grap of met gift bedoeld is, voeg een richting toe - of probeer de regel sterker te maken zodat er geen verwarring is. Maar het is het beste om de acteur niet te vertellen hoe die gift uit te drukken. Ze vinden dat graag zelf uit.
Herlees en herschrijf. Lees je werk hardop voor jezelf en laat dan acteurs het lezen als dat mogelijk is. Wanneer een dramatisch werk gesproken wordt, hoor je of de dialoog klopt of als het overwritten of te formeel is. Overwriting is veelvoorkomend in vroege ontwerpen; het is hoe we onze verhalen vinden. Maar nu is de tijd om alles wat overbodig is te knippen. Zoek naar expositie en regies die ook kunnen gaan. En wees voorzichtig dat je het publiek niet vertelt wat ze moeten voelen. Ze willen dat zelf ontdekken.
Schrijf in standaard scriptformaat. De personagenaam is meestal in hoofdletters en gecentreerd of ingesprongen. Regies zijn ingesprongen en tussen haakjes; vermijd cursief. Nummer je pagina's. Tenzij anders gespecificeerd, wordt meestal 12-punt lettertype gevraagd. Break a leg!