William Shakespeare wordt door de meesten beschouwd als de grootste schrijver in de Engelse taal. Hij schreef 154 sonnetten, twee lange gedichten en veel andere poëziewerken, maar vandaag de dag zijn zijn meest gelezen werken zijn stukken. Shakespeare gebruikte de Elizabethaanse vijfactstructuur, die evolueerde uit de Griekse vorm en een vaak gebruikte uitgangspunt blijft voor hedendaagse films en stukken.
De aanzettende incident van Shakespeares "Hamlet" is de geest van Koning Hamlet die de bedrog van zijn broer Claudius aan zijn zoon, Prins Hamlet, onthult. Hier begint de plot. Hamlet wordt gedwongen de waarheid over de dood van zijn vader te leren. De rest van het verhaal ontvouwt zich vanuit deze incident. De eerste act bevat ook expositie die de setting, personages en achtergrond van het drama uitlegt.
Een Shakespeare-stuk kan meerdere keerpunten hebben. Act II heeft doorgaans tenminste één keerpunt voor de protagonist. In het geval van "Hamlet," komt het keerpunt van Act II wanneer Hamlet realiseert dat Rozencrantz en Guildenstern tegen hem gebruikt worden door Claudius en zijn moeder. In Act II plant hij het stuk-in-het-stuk waarin hij "het geweten van de koning zal vangen."
In Act III verkrijgt Hamlet de kennis die hij nodig heeft om actie te ondernemen tegen Claudius. Dit wordt aangeduid als de "climax" of "crisisbeslissing." Act III begint met de beroemde "Zijn of niet zijn" soliloquium, waarin Hamlet de actie overweegt die hij moet ondernemen om het onrecht dat Claudius en zijn moeder aan zijn vader hebben gedaan, te herstellen.
De dalende actie in een Shakespeare-drama bevat verdere keerpunten. Naarmate de gevolgen van de actie in Act III beginnen ontvouwen, bouwt spanning op, en vindt vaak verdere personageontwikkeling plaats. In een tragedie zoals "Hamlet" wordt de lezer of kijker ertoe geleid te geloven dat er nog hoop is voor de protagonist. In een komedie gaan dingen van slecht naar erger voor de held of heldin.
In de finale act wordt het conflict opgelost, ofwel door ruïne of triomf. De resolutie in een tragedie is de catastrofe die voortvloeit uit de climactische acties, meestal gericht op de val van de protagonist. In een komedie omvat de resolutie meestal het huwelijk van alle hoofdpersonages in een gelukkig einde.