Een seculier toneelstuk heeft geen religieuze thema's of liturgisch doel. Het kan een comedy, tragedie, historisch drama of farsa zijn, in elke denkbare tijdplays, en in elke stijl geschreven.
In tegenstelling tot middeleeuwse mystery- en moraliteitsspelen – die bedoeld waren om bijbelse verhalen of morele lessen te vertellen – onderzoekt seculier drama de menselijke ervaring zonder dogmatische agenda. Het richt zich op wereldse conflicten, psychologie, maatschappij en relaties, vrij van kerkelijke censuur of doctrinaire beperkingen.
De opkomst van seculier theater in de Renaissance markeerde een cruciale verschuiving in de westerse cultuurgeschiedenis: kunst werd een autonome domein voor menselijke verkenning.