Blokkeren (blocking) verwijst naar de beweging van personages op het podium in een gegeven scène. Bijvoorbeeld: wanneer een bepaalde regel gezegd wordt, kan de regisseur een acteur zeggen op te staan van de bank en naar het raam te lopen. Tijdens repetities worden deze bewegingen uitgewerkt en „gezet” zodat acteurs weten wat ze doen en waar ze op het podium zijn op elk gegeven moment. Veel theatergroepen spelen blokkeerspelletjes aan het begin van de repetitie om acteurs te wennen aan samenwerken en comfortabel te bewegen op het podium.
Instructeer acteurs om een grote cirkel op het podium te vormen. Kies iemand om te beginnen. Die persoon bedenkt een emotionele toestand om te vertolken. Hij/zij loopt dan in personage door de cirkel en tik een ander op de schouder. Die persoon moet de manier en loop van de eerste iets overdreven nabootsen en naar een ander in de cirkel lopen en die tikken. Die persoon verhoogt de emotionele toestand en overdreven de loop nog meer. Het spel gaat door tot iedereen een beurt heeft gehad en het personage extreem wordt.
Nodig twee spelers uit het podium te betreden op een huidig decor. Als je niet aan het repeteren bent, zet dan meubels op het podium in een kamerachtige indeling. Speler A vraagt speler B: „Wat doe je?” Speler B antwoordt. Bijv. „Een boek lezen.” Speler A moet de actie pantomimeren en een boek lezen op het decor. Speler B vraagt dan speler A hetzelfde en pantomimeert het antwoord. Spelers vallen af als ze iets herhalen, te langzaam reageren of iets voorstellen wat onmogelijk is in de ruimte. Bijv. „basketbal gooien” past niet in een woonkamerdecor.
Dit spel vereist vier personen. Twee zitten op stoelen aan de kant van het decor. Zet een reeks requisites en meubels op het decor. Twee andere acteurs staan in het midden en wachten. Vraag de niet-spelende acteurs een filmgenre voor te stellen: actie, romantische comedy, spanning. Vervolgens beschrijven de acteurs op de stoelen drie scènes in de film: begin, midden, einde in het voorgestelde genre. De acteurs op het podium moeten de requisites en setting gebruiken om de scènes in een improv uit te spelen. Speel door tot iedereen zowel scènes heeft beschreven als uitgevoerd.
Jonge of nieuwe acteurs kennen podiumrichtingen vaak niet. Bijv.: betekent downstage naar het publiek toe of naar de achterkant van het podium? Naar het publiek toe. Betekent stage left vanuit het perspectief van het publiek of van de acteurs? Vanuit het gezichtsveld van de acteurs. Maak een „Simon Says”-type spel waar je acteurs podiumrichtingen geeft. Als ze naar de juiste plek bewegen, blijven ze in het spel. Als ze verkeerd bewegen, zijn ze af. Maak het spel geavanceerder door een reeks complexere richtingen te geven, bijv. „Kruis downstage left, zwaai naar het publiek, ga dan upstage right.”