Methode-acteren is een techniek die door toneel- en filmacteurs wordt gebruikt om realiteit te creëren uit voorstellelijke omstandigheden. In 1898 richtten Constantin Stanislavski en Vladimir Nemirovich-Danchenko het Moskou Kunsttheater op om een groep acteurs te trainen in de kunst van het leven op toneel. Door de twintigste eeuw voortgezet in New York City met de oprichting van The Group Theatre en de Actors' Studio. De "methode" leert studenten hun eigen binnenleven te gebruiken om zich te motiveren zich te gedragen als het personage in het script. De methode verwerpt een mechanische, externe benadering van acteren en gebruikt de eigen ervaring van de acteur om het leven van het personage op te bouwen.
Oefen ontspanning op een regelmatige basis. Zit comfortabel in een stoel met je voeten op de vloer en armen hangend aan je zijkanten. Adem natureel. Focus op gebieden waar je fysieke spanning draagt. Rek gespannen spieren om fysieke ontspanning te bevorderen. Laat overbodige gedachten los om mentale spanning te elimineren. Fysieke en mentale ontspanning is een voorwaarde om je lichaam te concentreren in alle andere gebieden gerelateerd aan de methode.
Leer de kunst van geheugenoefening (sense memory). Til je hand op en houd hem aan je zijde. Hercreeer de fysieke sensatie van het vasthouden van een alledaags voorwerp — zoals een stuk fruit of een warme drank. Focus op het herbeleven van de echte sensatie, niet op het nabootsen van hoe het eruitziet om het voorwerp vaste te houden. Ga over van statische voorwerpen naar gevorderde oefeningen zoals het hercreëren van de sensatie van een persoonlijk voorwerp tegenkomen of fysieke pijn naspelen. Geheugenoefening leert studenten hun vijf zintuigen — gezicht, gehoor, reuk, aanraking en smaak — te gebruiken om de verbeelding open te maken en het succesvolle resultaat van de zintuiglijke hercreatie toe te passen op requisities en voorwerpen op toneel.
Pas een emotionele herinnering toe op je werk. Bespreek in detail de zintuiglijke aspecten van een emotionele gebeurtenis van minstens zeven jaar geleden in je leven. Concentreer je op het beschrijven van de zintuiglijke componenten van de herinnering om de ervaring in je lichaam en geest te herbouwen. Het herbeleven van de fysieke sensaties van een emotioneel evenement in je verleden is nuttig voor emotionele momenten op toneel. Pas het resultaat van een succesvolle emotionele herinneringsoefening toe op een moment op toneel wanneer je moeite hebt emotie te creëren. Het gebruik van een gebeurtenis die meer dan zeven jaar oud is, zorgt ervoor dat de herinnering permanent in het bewustzijn van de acteur is ingebed en dat er voldoende tijd is verstreken voor de acteur om de controle over de herinnering te behouden.
Gebruik substituties en de "Magische Als" bij het werken aan de rol. Vervang een persoonlijke associatie of ervaring voor die in het stuk als je niet met waarheid kunt spelen. Als je personage bijvoorbeeld verliefd moet worden op een andere acteur op toneel en je de wil niet kunt opwekken om zo te gedragen, vervang dan een ander persoon in je gedachten die je hebt liefgehad om de passende reactie te genereren. Pas de "Magische Als" toe door te vragen "als ik dit personage was, hoe zou ik me gedragen?" Ga een stap verder: "wat zou me motiveren om me te gedragen als het personage?" De "Magische Als" vragen stimuleert de verbeelding wanneer die gestopt is. Substituties en de "Magische Als" stellen de acteur in staat additionele creatieve motivaties te vinden om zich te gedragen als het personage in het stuk moet doen.
Leef moment voor moment op toneel. Het creëren van een echt zintuiglijk en emotioneel leven voor het personage houdt de acteur volledig gefocusd tijdens het spelen. Blijf te allen tijde ontspannen zodat spanning de voorstellelijke realiteiten die je hebt gecreëerd niet bederft of je concentratie op luisteren en reageren op medespelers niet belemmert. De methode opent de mogelijkheid voor acteurs om te vertrouwen op moment-voor-moment realiteit op toneel, in plaats van op vooraf geplande, mechanische acties.