Een acteur hoeft zelden een blind personage te vertolken. Er zijn verrassend weinig stukken of films geschreven in het Engels die blinde personages bevatten. "Wait Until Dark," "Scent of a Woman" en "Molly Sweeney" zijn enkele van de meest populaire. Voor een ziende acteur is de kans om een blind personage te spelen zeldzaam, en er zijn bepaalde technieken die beheerst moeten worden om de vertolking geloofwaardig te maken.
Acteurs die gehandicapte personages spelen kunnen de handicap soms overdrijven. De ervaring van het spelen van een blind personage moet niet uitsluitend gaan over de blindheid van het personage; alle andere aspecten van de personage's persoonlijkheid, leven en ervaringen moeten even belangrijk zijn om een volledig afgerond personage te creëren. Verder is het belangrijk de blindheid niet te prominent te maken. Een personage die al jaren blind is, mag niet als constant gedesorieerd gespeeld worden, aangezien de persoon vaardigheden zou hebben ontwikkeld om met blindheid om te gaan. In termen van gezichtsuitdrukking is de beste manier om blindheid te vertolken niet met gesloten ogen, maar met een zacht oogfocus, wat oefening vereist om te perfektioneren.
Bij het spelen van een blind personage is het belangrijk te weten of het personage blind geboren is, in de kindertijd geblind is of recent geblind is, aangezien dit een significante impact heeft op de ervaring van blindheid van het personage. Een recent geblind personage is waarschijnlijk minder handig in bewegen en reageren op de wereld om hem heen, terwijl een personage die al jaren blind is, waarschijnlijker gemakkelijk beweegt en comfortabel is de wereld te ervaren met zijn andere zintuigen. Ook is geblind worden meestal een traumatische ervaring, dus een recent geblind personage zal hierdoor beïnvloed zijn.
Ziende acteurs kunnen proberen te ervaren wat het is om zonder zicht te zijn door hun rol te oefenen terwijl ze geblinddoekt zijn, of met gesloten of bedekte ogen. Dit kan acteurs inzicht geven in een andere manier van de wereld ervaren. Echter, het mag niet te veel vertrouwd worden. Zelfs een recent blind personage zal zelfverzekerder bewegen zonder zicht dan een ziende acteur tijdens een herhalingsperiode kan worden. Blinddoeken moeten gebruikt worden om de acteur een algemene indruk te geven en niet als basis voor de blind prestatie van een acteur.
Blinde acteurs die blinde personages spelen kunnen een goede indruk geven niet alleen van hoe een blind personage de wereld zou kunnen ervaren, maar ook van de manieren waarop dit op toneel vertolkt kan worden, wat een heel ander ding is. Een blind personage moet blind lijken voor het publiek, zonder als een stereotype van blindheid over te komen. Blinde acteurs kunnen hun eigen ervaring van blindheid tonen, alsook laten zien hoe dit aan een publiek gecommuniceerd kan worden. Probeer te praten met een blinde acteur over hun ervaring, alsook blinde mensen te ontmoeten die geen acteurs zijn, om hun bewegingen en gezichtsuitdrukkingen te observeren. Praat met blinde mensen over de manieren waarop ze hun omgeving waarnemen, en de vaardigheden die ze gebruiken om met hun blindheid om te gaan.