Geen actrices zagen Shakespeares toneel. In Elizabethaanse en Jacobeaanse Engeland was professioneel theater uitsluitend mannelijk territoir – een conventie geworteld in sociale, juridische en culturele normen van de tijd.
Vrouwelijke rollen – van Juliet tot Lady Macbeth tot Cleopatra – werden gespeeld door adolessente jongens wier stemmen nog niet veranderd waren. Deze "jongensacteur" waren leerlingen in toneelgezelschappen, getraind in stem, beweging en retorica om vrouwen met overtuigende gratie en emotionele diepgang te vertegenwoordigen.
Deze praktijk duurde tot de Restauratie (1660), toen Karel II – blootgesteld aan Frans theater tijdens ballingschap – een koninklijk octrooi uitgaf dat vrouwen toestond te acteren. De eerste professionele Engelse actrices debuteerden kort daarna, wat een traditie eindigde die Shakespeares performance een half eeuw had gedefinieerd.