De dénouement van Shirley Jackson's "The Lottery" komt met brutale finaliteit: Tessie Hutchinson wordt gestend tot de dood door haar buren, vrienden en familie.
Nadat Tessie het gemarkeerde lootje trekt, protesteert ze — "Het was niet eerlijk!" — maar de gemeenschap sluit zich aan. Haar eigen man en kinderen doen mee. De eerste steen raakt haar. Dan meer. Het verhaal eindigt abrupt terwijl de dorpelingen uiteengaan, het ritueel voltooid, de lezer achterlatend met de gruwel van geweld genormaliseerd tot traditie.
Jackson onthoudt het doel van de loterij tot de laatste alinea's. De dénouement is niet alleen een plot-resolutie — het is een morele botsing. Het abrupte einde ontneemt catharsis, dwingt lezers te zitten met de implicatie: dit kan overal, altijd gebeuren, als traditie humaniteit overwint.