De 1592–93 pestepidemie sluit Londense theaters voor bijna twee jaar, met ~10.000 doden. Shakespeare pauzeerde met schrijven en componeerde sonnetten en narratieve gedichten (Venus and Adonis, The Rape of Lucrece) tijdens deze hiatus.
De pest stopte Shakespeare niet – het herleidde hem. De narratieve gedichten vestigden hem als "ernstige" dichter; de stukken maakten hem onsterfelijk. Soms is de onderbreking de making.