Vrouwen debuteerden op het Engelse professionele toneel in 1660, toen Mary Betterton (later Mary Saunderson na huwelijk met Thomas Betterton) Desdemona speelde in Othello in het Vere Street Theatre (King's Company).
Vóór dit moment werden vrouwelijke rollen gespeeld door puberachtige jongens wier stemmen nog niet waren gebroken—een conventie daterend uit middeleeuwse mysteriespellen en gehandhaafd door de Elizabethaanse en Jacobeanse tijdperken. De mijlpaal van 1660 samenvalt met de Restoratie van Karel II, die actrices had ontmoet in Frans theater tijdens zijn ballingschap.
Aan het einde van de 17e eeuw waren vrouwen gevestigd in het Engelse theater (Elizabeth Barry, Anne Bracegirdle) en het Franse theater (waar ze eerder verschenen, 1630s in het Hôtel de Bourgogne). De shift transformeerde dramatische mogelijkheden: toneelschrijvers konden nu vrouwelijke rollen schrijven voor vrouwelijke verlijving, wat nieuwe psychologische diepten mogelijk maakte.