Shakespeares Houding Tegenover Zijn Stukken: Kunstenaar & Ondernemer
Een Dubbele Houding: Vakman & Zakelijk Man
Shakespeares houding wordt gereconstrueerd uit zijn werken, zakenarchief en tijdgenootlijke verslagen.
Als een Volmaakte Vakman
- Meesterlijk taalgebruik, personage, structuur.
- Diep menselijk inzicht; herschrijft voor dramatische economie.
- Historisch onderzoek (Holinshed, Plutarch) voor verschijnende waarheid.
- Experimenteert met vorm (tragicomedie, romance, meta-theater).
Als Werkende Toneelschrijver-Aandeelhouder
- Mede-eigenaar van Lord Chamberlain's/King's Men en de Globe.
- Schreef voor specifieke acteurs (Burbage, Kemp, Armin) – op maat gemaakte rollen.
- Inclusief "groundling-pleasers": zotige spelletjes, gevechten, spectacle om de parterre te vullen.
- Aangepast aan censuur (Meester van de Revels) en actuele aanhalingen.
Als Man van Zijn Tijd
- Monarchistische neigingen (goddelijk recht in historiestukken).
- Toch kritiek op machtsmisbruik (Lear, Richard II).
- Weerspiegelt Elizabethaanse/Jacobijnse hiërarchieën, gendernormen, xenofobie – maar ondermijnt ze soms.
Nalatenschapblik
Hij zag zijn stukken waarschijnlijk als levende scripts voor uitvoering, niet als literatuur voor de postérité. De 1623 Folio (postuum) canoniseerde ze als kunst.
Shakespeare was zowel een supreme kunstenaar als een scherpe theaterprofessional – de twee rollen onlosmakelijk.