Polonius' manier van denken:
* Argwaan en gebrek aan vertrouwen: Hij wantrouwt Laertes duidelijk en vindt dat hij nauwlettend in de gaten moet worden gehouden. Hij gaat ervan uit dat Laertes zich waarschijnlijk schuldig maakt aan ondeugd, ook al is er geen bewijs dat dit ondersteunt. Dit weerspiegelt een algemeen wantrouwen jegens de jeugd en een geloof in de inherente slechtheid van de menselijke natuur.
* Manipulatie en misleiding: Hij instrueert Reynaldo om bedrog en leugens te gebruiken om informatie over Laertes te krijgen. Dit getuigt van een gebrek aan respect voor eerlijkheid en de bereidheid om achterbakse tactieken te gebruiken om zijn doelen te bereiken.
* Controlerend en overbezorgd: Hij wil volledige controle uitoefenen over het leven van Laertes, zelfs als Laertes niet op de universiteit zit. Dit duidt op een controlerend en overbezorgd karakter dat de onafhankelijkheid in de weg staat.
* Hypocrisie: Polonius is, ondanks dat hij een hoge functionaris is, hypocriet. Hij geeft Hamlet de les over de gevaren van acteren en het tonen van emoties, maar hij vertoont zelf zeer dramatisch en manipulatief gedrag.
Polonius' manier van handelen:
* Sluw en sluw: Zijn instructies aan Reynaldo zijn berekend en manipulatief. Hij is van plan informatie over het gedrag van Laertes te achterhalen door middel van slimme bedrog.
* Onrealistisch en out-of-touch: Zijn aannames over het gedrag van Laertes zijn vaak onnauwkeurig, wat duidt op een gebrek aan begrip van de wereld buiten zijn eigen beperkte perspectief.
* Overdreven dramatisch: Hij gebruikt vaak overdreven taalgebruik en gebaren, wat zijn neiging om dramatisch en theatraal te zijn benadrukt.
Samenvattend onthullen Polonius' instructies aan Reynaldo een personage dat zeer achterdochtig, controlerend, manipulatief en hypocriet is. Zijn acties worden gevoed door een behoefte aan controle en wantrouwen jegens anderen, wat uiteindelijk bijdraagt aan zijn ondergang in het stuk.