Arts >> Kunst en entertainment >  >> Theater >> Toneelproducties

Drie basistypen toneels: arena, schuitoneel, proscenium

Twee van de drie hoofdtoneeltypes die vandaag gebruikt worden, waren prominent doorheen de klassieke wereld. Rome's Colosseum, met zijn arena toneel, kon 50.000 toeschouwers plaatsen voor gladiatorgevechten en andere spectakels. Het traditionele Griekse theater gebruikte een schuitoneel met het publiek dat het toneel op drie kanten omringde. In de afgelopen drie eeuwen zijn stukken en films getoond op prosceniumboog toneels, toneels waarin gordijnen boven en aan beide kanten van het toneel een frame voorzagen.

Arena toneel (Arena Stage)

Beeld je de Rose Bowl, Madison Square Garden, of bijna elke professionele teamsport venue in en je hebt een idee van een arena toneel. In een arena is het toneel in het midden en de zitplaatsen zijn om het evenement heen op alle vier kanten. Arena's kunnen cirkelvormig zijn, zoals in het oude Colosseum; vierkant, zoals in Madison Square Gardens; of ovaal, zoals in de Rose Bowl. Arena's bieden zitplaatsen voor een maximum aantal om een evenement te bekijken en zijn duizenden jaren nuttig bevonden voor diverse sportevenementen. Hockey, voetbal, basketbal, honkbal, schaatsen en circus gebruiken allemaal typen arena's om de grootste hoeveelheid zitplaatsen voor hun prestatie te bieden.

Schuitoneel (Thrust Stage)

Shakespeare bouwde een schuitoneel voor zijn stukken. Hierbij kopieerde hij het oude Griekse theater dat het toneel uitstak in het publiek. Dit creëert een gevoel van intimiteit tussen de acteurs en het publiek, die allen essentieel in dezelfde kamer zijn. Bij het Shakespeare theater in Ashland, Oregon, kan de spuit die van een acteurs mond komt tijdens een gepassioneerde toespraak duidelijk gezien worden door diegenen in de eerste paar rijen zittend. Barnaby Kay, een Royal Shakespearean acteur zei: "Om op een schuitoneel te performen is een absolute sensatie — je voelt je zo verbonden met het publiek, omringd en ondersteund tijdens de voorstelling. Wanneer het publiek niet meer dan 15 meter verwijderd is, voel je alsof je ze meeneemt door het verhaal, ze zijn makkelijker in te trekken."

Schuitoneels worden ook gebruikt als loopsteg voor modeschow's.

Lijstframe toneels (Picture-Frame Stages)

Als je ooit in een bioscoop of schoolvoorstelling bent geweest, heb je een lijstframe of proscenium toneel meegemaakt. Instaging richtingen op proscenium toneels ontwikkelden in renaissance Italië, waar de achterkant van het toneel verhoogd was ten opzichte van de voorste kant om het uitzicht voor het publiek te verbeteren. "Upstage" was nabij de achterkant van het decor en "downstage" was dichter bij het publiek. Veel proscenium toneels hebben uitstekende "aprons" voor het gordijn waar een kleine hoeveelheid van de actie kan plaatsvinden. Het hoofddoel van dit type toneel is dat het veel ruimte heeft tussen de zijgordijnen en achter het plat — een canvas achtergrond voor het decor — voor rekvizieten, decor en acteurs die niet betrokken waren bij de huidige scène. Deze toneels worden ook gebruikt voor orkestrale en operatische voorstellingen.

Hybride instaging (Hybrid Staging)

Het Oregon Shakespeare Festival buitentheater is gepatroneerd als een replica van het Globe theater en heeft kenmerken van zowel het schuitoneel als een proscenium toneel. De hoofdbovenverdieping is het schuitoneel terwijl er drie openingen op een tweede verdieping zijn die met een gordijn gesloten kunnen worden of onverlicht blijven tot actie op ze plaatsvindt. De achter-de-coulissen ruimte is groot, meerverdiepingen en biedt ruimte voor kostuums en opslag van decors, rekvizieten en decoratie voor drie of vier stukken tegelijk.

Sommige moderne theaters hebben meer dan één venue, elk met zijn eigen type toneel, zodat de regisseur het type toneel kan kiezen dat past bij een bepaald type stuk.

Toneelproducties

Related Categories