Arts >> Kunst en entertainment >  >> Theater >> Toneelproducties

Wat zijn de conventies van regie en opvoering?

Inleiding

Het in scène zetten van een toneelstuk is zowel belonend als uitdagend. Er zijn diverse factoren die een rol spelen bij de regie, evenals een specifieke terminologie om bewegingen op het toneel te beschrijven. Bovenal geldt: de tekst is het allerbelangrijkste. De regie mag nooit de mogelijkheid van de acteurs om hun regels te spreken belemmeren of de aandacht afleiden van het verhaal en de karakterontwikkeling in het script.

Terminologie

De meest verwarrende conventie van regie is de taal die gebruikt wordt om aan te geven hoe en waar acteurs zich op het toneel moeten verplaatsen. Er bestaan veel technische termen (zoals footlights, verlichting aan de voorrand van het toneel) die niet in elke situatie van toepassing zijn. Er zijn echter vier basistermen die iedereen in de theaterwereld constant gebruikt om beweging te beschrijven: boven (upstage), onder (downstage), toneellinks (stage left) en toneelrechts (stage right).

Blokkeren (Blocking)

Blokkeren is de choreografie van de beweging op het toneel in een scène. Een deel van de blokkering staat in het script, maar het grootste deel wordt door de regisseur ontworpen en door de acteurs verfijnd. Houd bij het blokkeren twee belangrijke principes in gedachten:

  1. De actie moet interessant zijn zonder te complex te worden, zodat de aandacht niet van de scène zelf afgeleid wordt.
  2. Het is ongebruikelijk dat acteurs met hun rug naar het publiek staan. Het komt wel voor, maar het is moeilijker om stem en emotie naar de 'achterkant' van het toneel te projecteren en het publiek te laten horen. Bovendien vermindert het de emotionele impact als het publiek het gezicht van de acteur niet kan zien.

Soorten toneels

Verreweg het meest voorkomende type is het prosceniumtoneel. Traditioneel heeft dit toneel een boog boven de voorrand en een apron (voorgrond) die iets verder uisteekt dan de boog. Tegenwoordig duidt het op elk toneel waar alleen één kant het publiek toegeroemd is (met of zonder boog).

Er is ook het thrust toneel (uitsteek toneel), dat enigszins lijkt op een mode-podium. Deze vorm heeft veel variaties, maar kenmerkend is dat het toneel in het publiek uisteekt. Op zo'n toneel keert een acteur die naar toneellinks of toneelrechts kijkt, zijn rug toe aan de helft van het publiek.

Een derde vorm is theater in de ronde of een black box theater. Hier wordt het toneel door het publiek omringd, zodat een acteur altijd zijn rug naar een deel van het publiek keert. Het verschil: een black box kan herschikt worden tot een meer traditionele opstelling, terwijl theater in de ronde een vaste ronde configuratie heeft.

Experimenteel theater

Theater blijft een levende kunstform dankzij zijn vermogen te groeien en te veranderen. Eens werd het alleen op een toneel gespeeld, nu vindt het plaats in allerlei ruimtes: kunstgaleries, straatten, en zelfs binnen traditionele theaters worden nieuwe technieken uitgeprobeerd – zoals het publiek op de achterkant van het toneel plaatsen en acteurs laten spelen in de orkestergracht of boven de zitplaatsen van het publiek. Vanwege deze veelzijdigheid gaat theater over experimenteren en regels breken. De beste conventie om te onthouden: volg je instinct – weet wanneer je de regels volgt en wanneer het tijd is om iets nieuws te proberen.

Toneelproducties

Related Categories