Verlichtingsontwerptechnieken variëren breed per show en ontwerper, maar een paar standaarden worden erkend over de meerderheid van optredens heen. In de Verenigde Staten stelt het U.S. Institute for Theatre Technology, Inc. (USITT) de standaarden voor apparatuur, best practices en veiligheid. Standaarden voor verlichtingsontwerppapierwerk worden ook gepubliceerd door USITT. Standaarden van het ontwerp zelf zijn niet gereguleerd, maar er zijn veel algemeen geaccepteerde praktijken binnen de industrie die alle verlichtingsontwerpers zouden moeten kennen.
De primaire functie van verlichtingsontwerp, zoals erkend in de hele industrie, is zichtbaarheid te bieden voor het publiek. Sfeer creëren, toevoegen aan het decor en effecten bieden zijn allemaal secundair ten opzichte van de basisvaardigheid van het publiek om te zien wat er op het toneel gebeurt.
USITT verlichtingsontwerpstandaarden vereisen dat een lichtplan - een tekening die de positie en andere informatie over elk licht dat in de voorstelling gebruikt wordt toont - op schaal getekend wordt. Meest voorkomende schalen zijn waar 1/2 of 1/4 inch gelijk is aan 1 voet ruimte in het theater. Het plan bevat symbolen die het type verlichtingsinstrument aangeven, zijn locatie, waar het is aangesloten, hoe het gekleurd is en of het apart of samen met andere lampen wordt geregeeld. Aanvullend ondersteunend papierwerk breidt deze informatie uit om spreadsheets met notities over de wattage van elk verlichtingsinstrument en waar het gefocust is. Het plan moet niet alleen de lampen bevatten, maar ook de architecturale elementen binnen het theater, een sleutel tot de symbolen en nummers inbegrepen en een titelblok met de ontwerpersnaam, show naam en datum.
De breed erkende techniek van McCandless verlichting wordt erkend als een standaard in de productie-industrie, hoewel het niet verplicht is. McCandless techniek deelt het toneel in specifieke gebieden, elk welke met twee lampen verlicht is die naar beneden gericht zijn op het midden van het gebied vanaf ongeveer 60 graden uit elkaar. Een enkele licht straalt naar beneden naar het midden van het gebied vanaf achteren. Elk gebied overlapt iets om gelijkmatige verlichting over het toneel te garanderen.
Naast het frontale (gezichts) licht en het achterlicht genoemd in de McCandless techniek, omvatten andere standaard verlichtingsposities toplighting, die recht naar beneden op een gebied schijnt vanaf boven; hoge zijverlichting, die boven het toneel aan de zijkanten hangt en naar beneden over het toneel hoekt; lage zijverlichting, die op toneelniveau geplaatst is en over het toneel schijnt; voetverlichting, die opwaarts gericht is naar de artiesten vanaf de voorkant van het toneel; en practicals, die functionele elementen zijn die zichtbaar zijn vanaf het toneel, zoals lampen en kandelaars.
USITT's publicatie RP-2 bevat de volledige lijst van standaarden voor elk element van een lichtplan, inclusief de huidige symbolen die voor elk type verlichtingsinstrument gebruikt worden, lichtgewicht standaarden, en informatie om op te nemen. Verschillende verlichtingsontwerp-specifieke computer tekenprogramma's zijn beschikbaar die ontwerpers kunnen helpen deze standaarden gemakkelijk te handhaven en het ondersteunende papierwerk voor hun lichtplannen efficiënter te produceren.