Acteur zijn betekent grote stukken tekst uit het hoofd leren en ze foutloos uitvoeren, met emotie en persoonlijkheid. Een regel vergeten is embarrassant en vertraagt het hele stuk. Acteurs zijn profs in het gebruik van diverse memorisatietechnieken om verschillende delen van de hersenen te stimuleren en hun regels met minimale moeite te leren.
Het benutten van zoveel mogelijk zintuigen is een effectieve memorisatietechniek. Acteurs schrijven hun regels op (tasten), zeggen ze hardop (horen) en lezen ze van de pagina (zien).
Zinloze data onthouden is extreem moeilijk. Door te focussen op de betekenis van de woorden, kunnen acteurs hun regels in de context van het stuk als geheel memoriseren.
Grote stukken tekst kunnen in kleinere secties worden gebroken, "beats" genoemd, om memoriseren makkelijker te maken. Elke beat kan een specifiek thema hebben: bijvoorbeeld kan het personage in de ene beat manipulerend zijn, en in de volgende smeekbedend.
Door de regels te zien als op zichzelf gerelateerd op een of andere manier, kan de acteur veel sneller memoriseren.
Rondlopen, gebaren gebruiken of de blokkering van het stuk nalopen terwijl ze hun regels zeggen, helpt de actrice de tekst te onthouden.
Een cue is een woord of actie die net voor de regel van de acteur komt en hem helpt het te onthouden. Bijvoorbeeld, de cue voor Hamlets "Zijn of niet zijn"-toespraak is het afgaan van de koning.