Arts >> Kunst en entertainment >  >> Theater >> Monologen

Macbeth's "Sleep No More" (Act 2, Scene 2): Schuld, profetie en de ongewassen hand

Na het doden van Duncan hoort Macbeth een stem:

"Methought I heard a voice cry 'Sleep no more!
Macbeth does murder sleep'—the innocent sleep,
Sleep that knits up the ravell'd sleeve of care,
The death of each day's life, sore labour's bath,
Balm of hurt minds, great nature's second course,
Chief nourisher in life's feast—"

Waarom hij gelooft vervloekt te zijn

Lady Macbeth's parallel

Later zij slaapwandelt, handen wrijvend: "Out, damned spot!" – de vloek migreert. Slaap wordt de toneel voor onverwerkte schuld.

Macbeth's insomnie is zowel supernatuurlijke straf als psychologische onvermijdelijkheid – het natuurlijke gevolg van moord behandelen als karrierestap.

Monologen

Related Categories