Beiden waren militaire leiders die tot vredemakers werden die de ultieme prijs betaalden voor Arabisch-Israëlische verzoening.
| Dimensie | Yitzhak Rabin (Israël) | Anwar Sadat (Egypte) |
|---|---|---|
| Militaire Achtergrond | Palmach, IDF Hoofd van Staf (1964–68), Defensieminister | Egyptische Luchtmacht, WOII piloot, VP onder Nasser |
| Politieke Opkomst | PM 1974–77, 1992–95 | President 1970–81 |
| Vredesinitiatief | Oslo Akkoorden (1993) met Arafat | Jeruzalem bezoek (1977), Camp David Akkoorden (1978) |
| Oppositie Geconfronteerd | Rechts-nationalisten, religieuze nationalisten | Arab League uitsluiting, islamisten, linksen |
| Moord | Yigal Amir (Joodse extremist), nov 1995 | Khaled Islambouli (islamist), okt 1981 |
| Nobel Vredesprijs | 1994 (met Peres, Arafat) | 1978 (met Begin) |
Beiden erkenden dat militaire kracht alleen geen duurzame vrede kan garanderen. Ze riskeren – en gaven – hun levens om diplomatieke doorbraken te smeden die het Midden-Oosten hervormden, bewijzend dat vijanden partners kunnen worden door visionair leiderschap.