In de laatste, harstochtelijke momenten van Romeo and Juliet (Act 5, Scene 3, regels 162–164) ontwaakt Julia in de Capulet-grafkelder en vindt Romeo dode naast haar. Zij spreekt een enkel, desperaat woord: "Stay."
Hier draagt "stay" een dubbele, verwoestende gewicht. Julia smeekt de dood zelf—bidt hem om haar *te laten blijven* in dit moment, om haar toe te staan bij Romeo te blijven zodat ze samen begraven kunnen worden in hun families' voorouderlijke kluis, verenigd in de dood zoals ze in het leven niet konden. Het is een gebed voor eeuwigdurende nabijheid, een weigering gescheiden te worden zelfs door de graf. Het woord vat de centrale tragedie van het stuk samen: liefde zo fiers dat het onderhandelt met sterfelijkheid, en een wereld die die liefde geen enkele accommodatie geeft tot het bittere einde.