Het primaire dramatische effect van de Montague-Capulet ruzie in Romeo and Juliet is spanning en spanning.
De ruzie is het fundament van het stuk. Het creëert een sfeer van constant gevaar: een toevalige ontmoeting kan een ruzie worden; een geheim huwelijk is een doodstraf; een verkeerd bezorgde brief wordt een doodvonnis. Het publiek weet nooit welke kant als volgende slaat, wat de gevolgen zullen zijn, of de liefhebbers de volgende scène kunnen overleven.
Deze onzekerheid – deze mescherpe anticipatie – is de motor van de tragedie. Zonder de ruzie is er geen barrière, geen geheimhouding, geen miscommunicatie, geen stuk. De ruzie maakt elk moment vol vrees.