De primaire uitgebreide metafoor in Antigone is licht/donker-beeldspraak. Licht belichaamt leven, hoop, waarheid en goddelijke wet. Donkerheid vertegenwoordigt dood, wanhoop, geheimen en tirannijk besluit.
In de laatste scène wandelt Antigone in het graf en wordt door donkerheid verslonden – haar lichaam sterft, maar de metafoor suggereert dat haar morele licht voortleeft boven de schaduw van de tiran.