Figuratieve Taal in Shakespeares Sonnet 66: Vergelijkingen en Metaforen
Sonnet 66 is een litanie van wereldmoeheid, en Shakespeare gebruikt treffende vergelijkingen en metaforen om de spreker's uitputting met corruptie en verlangen naar verlating te vermittelen.
Vergelijkingen
- "I am to wait, though waiting so be hell" (Regel 2): Vergelijkt de pijn van wachten met de pijn van de hel, benadrukkend emotioneel lijden.
- "Incertainties now crown themselves assured" (Regel 4): Vergelijkt vlooibare onzekerheden met gekroonde vorsten, suggestivend ze hebben permanente dominantie in de spreker's geest usurpeerd.
- "When wilt thou be the same that thou art now?" (Regel 9):
Metaforen
- "And make them kings, placing them in my sight" (Regel 4): Verpersoonlijkt onzekerheden als heersende koningen, hun tirannieke macht over de psyche belichamend.
- "And time seem three times swifter than thy speed" (Regel 11): Tijd overhaalt de adressaat's traagheid, makend vertraging voelen als versnelling.
- "Then, sure I keep the golden opportunity / That else would from me fly" (Regels 13-14): Kans is een gouden, gevleugelde ding – kostbaar en vluchtig – dat gegrepen moet worden voordat het ontkomt.
Deese figuren transformeren abstracte frustratie in viscerale beeldvorming, makend de sonnet's wanhoop tastbaar.