Polonius en Claudius verstopt; ze instrueren Ophelia om "toevallig" Hamlet te ontmoeten tijdens het lezen van een gebedenboek – testen of liefde zijn waanzin veroorzaakt.
O, what a noble mind is here o'erthrown!
…And I, of ladies most deject and wretched,
That sucked the honey of his music vows…
Ze voelt verrading, verwarring, verdriet – geen woede. Haar wereld instortt: minnaar wordt vreemdeling; vader gebruikt haar; broer afwezig.
Deze ontmoeting initieert haar waanzin (Act 4) – liedjes van verliefde liefde, dood, verrading. Zij wordt vernield door de mannen die haar "testen."