In William Shakespeare's Romeo en Julia functioneert het woord "ho" als een tussenspel gebruikt om iemands aandacht te trekken of om verrassing, opwinding of een aanroep uit te drukken. Het was een gangbare vocalisatie in Vroegmodern Engels, vergelijkbaar met "hey" of "hallo" vandaag.
Dit gebruik weerspiegelt de conversationele taal van Shakespeares tijd. Hoewel verouderd in modern formeel Engels, overleeft "ho" in bepaalde umgangsspraak of zeevaartcontexten (bijv. "Land ho!").