Arts >> Kunst en entertainment >  >> Theater >> Monologen

Wat Antigone's woede ontketent in Sophocles' Antigone

Het stuk opent met Antigone al in woede. De bron? Creon's edict: haar broer Polynices, die een aanval op Theben leidde, is uitgevaardigd als verrader en ontzegd begrafenisriten. Zijn lichaam moet buiten de stadsmuurs rotten, voedsel voor aasdieren – een lot wat de oude Grieken een van de meest gruwelijke voorspelden.

Waarom dit haar in woede brengt

Antigone's woede ontspruit twee verweven overtuigingen. Ten eerste, goddelike wet eist begrafenis; de goden zelf vereisen dat doden de juiste rituelen ontvangen. Ten tweede, familiale plicht dwingt haar haar broer te eren, ongeacht zijn daden. Voor haar is Creon's besluit niet alleen politiek – het is sacrilegie.

Haar reactie is direct en absolute: ze zal de koning trotseeren. Zoals ze verklaart aan haar zuster Ismene: "Ik zal hem begraven... Ik zal neerliggen met hem in de dood." Dit moment zet de tragedie's centrale conflict in gang – menselijke wet vs. goddelike wet, staatsgezag vs. familieloialiteit, en de vreselijke prijs van onbuigzaam principe.

Monologen

Related Categories