Nadat de heksen's eerste twee profetieën in vervulling gaan (Than van Glamis door erfrecht, Than van Cawdor door koninklijk decret), zegt Macbeth:
Twee waarheden zijn verteld,
Als vrolijke proloog tot de opzwellende daad
Van het keizerlijke thema.
Hij ziet de vervulde profetieën als een belovende voorspel tot het "keizerlijke thema" – zijn ambitie om koning te worden. De "opzwellende daad" is het grote drama van de kroon grijpen. Dit markeert zijn initiële vertrouwen in de heksen en groeiende overtuiging van zijn lot, hoewel ironie dreigt omdat zijn daden tot ondergang leiden.