Stemming van Shakespeare's Sonnet 29, Eerste Twee Kwatrijnen: Wanhoop, Isolatie & Zelfveroordeling
De eerste acht regels vestigen een stemming van diepe wanhoop, isolatie en bittere zelfveroordeling:
Kwatrijn 1 (Regels 1–4)
- "When, in disgrace with fortune and men's eyes" – publieke en kosmische afwijzing.
- "I all alone beweep my outcast state" – eenzame weening; "beweep" versterkt droefenis.
- "And trouble deaf heaven with my bootless cries" – gebeden ongehord; "bootless" = nutteeloos.
Kwatrijn 2 (Regels 5–8)
- "And look upon myself, and curse my fate" – zelfhaat keert naar binnen.
- "Wishing me like to one more rich in hope" – jaloezie op andermans optimisme.
- "Featured like him, like him with friends possess'd" – begeerte naar andermans uiterlijk en sociale gemak.
De toon is introspectief, kwetsbaar, doordrenkt van ontoereikendheid – een rauwe portret van depressie voor de volta (regel 9) die zich richt op verlossing door liefdesherinnering.