Rond 1754 v.Chr. schreef Babylonische Koning Hammurabi niet alleen wetten—hij monumentaliseerde ze. Hij opdrachtte een massive zwarte dioriet stèle van meer dan 2,25 meter (7,4 voet) hoog, ingeslagen met 282 wetten in cuneiform Akkadisch, en errekte het publiekelijk zodat alle burgers de gerechtigheid konden zien die hun toekwam.
De stèle werd in 1901 uitgegraven te Susa (modern Iran), waar Elamitische invaders het als roofbuit meenamen. Het verblijft nu in de Louvre Museum, Parijs.
De Codex introduceerde gestufte straffen (lex talionis—"oog voor oog" aangepast voor sociale klasse) en stelde het principe dat de wet publiek, geschreven en consistent moet zijn. Het beïnvloedde later Mesopotamië, Griekse en Romeinse rechtssystemen. Het blijft een fundamenteel document in juridische geschiedenis—wet zichtbaar, permanent en onontkoombaar gemaakt.